Παναγία τοῦ Βλαδιμίρ (Ἐλεοῦσα)
Βλαδιμίρσκαγια · Ἐλεοῦσα · Γλυκοφιλοῦσα
Στὸν τύπο τῆς Ἐλεούσης (ἢ Γλυκοφιλούσης) ἡ Θεοτόκος ἀκουμπᾶ τρυφερὰ τὸ πρόσωπό της στὸ πρόσωπο τοῦ Βρέφους, καὶ Ἐκεῖνο περιβάλλει μὲ τὸ χεράκι του τὸν λαιμό της. Εἶναι ἡ εἰκόνα τῆς θεϊκῆς συγκαταβάσεως: ὁ ἀπρόσιτος Θεὸς γίνεται βρέφος ποὺ ζητᾶ τὴν ἀγκαλιὰ τῆς μητέρας του.
Ὅμως μέσα στὴ γλυκύτητα ὑπάρχει καὶ μιὰ σκιὰ θλίψεως στὸ βλέμμα τῆς Παναγίας — ἡ προαίσθηση τοῦ Σταυροῦ. Ἡ εἰκόνα τοῦ Βλαδιμίρ, ἔργο κωνσταντινουπολίτικο τοῦ 12ου αἰῶνα, ὑπῆρξε τὸ παλλάδιο τῆς Ρωσίας καὶ τὸ πρότυπο ἀναρίθμητων ἀντιγράφων.