Η βιολογική ανθρώπινη ζωή αρχίζει από τη στιγμή της σύλληψης και ο ισχυρισμός αυτός στηρίζεται εξ’ ολοκλήρου στα επιστημονικά στοιχεία και είναι ανεξάρτητος από οποιαδήποτε συγκεκριμένη νομική, ηθική, πολιτική ή θρησκευτική άποψη. Η επιστημονική βάση για τη διάκριση του πότε προκύπτει ένα νέο κύτταρο, είτε στο εργαστήριο είτε ως συνέπεια μιας φυσικής βιολογικής διαδικασίας, στηρίζεται σε δύο σχετικά απλά κριτήρια: διαφορές στη μοριακή σύνθεση και διαφορές στη συμπεριφορά. Με την ολοκλήρωση της σύλληψης, «ο ζυγωτής ή το μονοκύτταρο έμβρυο» ικανοποιεί και τα δύο κριτήρια. Επιπλέον οι ζυγωτές είναι σαφώς βιολογικοί οργανισμοί. Οι άνθρωποι δεν κατανοούν όλοι ότι η ζωή αρχίζει από τη σύλληψη.1

Οι ζυγωτές και τα έμβρυα είναι πρόσωπα. Ένα ανθρώπινο ον, σε κάθε στάδιο της ανάπτυξής του δεν είναι ποτέ ένα εν δυνάμει πρόσωπο, είναι ένα πρόσωπο με δυνατότητες, ακόμα και αν αυτές οι δυνατότητες δεν πραγματώνονται ποτέ. Εάν υπάρχει κάτι που έχει εγγενή αξία για τα ανθρώπινα όντα, αυτό είναι η ανθρώπινη ζωή. Αν οποιαδήποτε εγγενή αγαθά είναι άξια της επιδίωξης και της προστασίας μας, το ίδιο είναι και η ανθρώπινη ζωή.

Αν λοιπόν τα έμβρυα είναι πρόσωπα τότε είναι κάτοχοι δικαιωμάτων. Η Judith Jarvis Thomson το 1971 είχε υποστηρίξει το περίφημο επιχείρημα ότι, ακόμη και αν τα έμβρυα είναι πρόσωπα, δεν έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν το σώμα των μητέρων τους για την επιβίωσή τους. Η Elselijn Kingma το 2019 υποστήριζε ότι τα έμβρυα είναι απλώς «μέρος του σώματος της μητέρας τους».

Όμως ο Christopher Tollefsen απαντά ότι τα έμβρυα όντα έχουν δικαίωμα να χρησιμοποιούν το σώμα της μητέρας τους. Έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν το σώμα της μητέρας τους γιατί η εξάρτησή τους από τη μητέρα τους είναι φυσική και τυπική για το είδος, ακόμα και αν οι άνθρωποι γενικά δεν έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν το σώμα των άλλων για την επιβίωσή τους.

Η άμβλωση λοιπόν δημιουργεί πολλά και ποικιλόμορφα προβλήματα. Συνδέεται με τον τρόπο που προκύπτει η εγκυμοσύνη (πχ. επιθυμητή ή μη επιθυμητή για οποιοδήποτε λόγο όπως ο βιασμός), τη βλάβη στη ψυχική υγεία των γυναικών, με το γεγονός εάν η επιλεκτική άμβλωση αποτελεί διάκριση, εάν είναι ιατρικά αναγκαία και γενικότερα με τους ιατρικούς κινδύνους.

Γενικότερα, από μια σωρευτική επιχειρηματολογία, η οποία εάν είναι ορθή και μπορεί να φαντάζει ως επικριτική στις αμβλώσεις, οι αμβλώσεις συνεπάγονται την απανθρωποποίηση και τη θανάτωση αθώων προσώπων. Παραβιάζουν τα δικαιώματα των προσώπων είτε είναι αγέννητα μέρη του σώματος της μητέρας τους είτε όχι, ενέχοντας κινδύνους βλάβης στη υγεία της μητέρας.

Παραπομπές

  1. Συλλογικό έργο της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος: «Αυτουργία, Κύηση και Πρόσωπα» (2025). ↩